Kreis Regenwalde

Historia naszych ziem łączy się z rodem Borków. Byli to założyciele lub właściciele miast Łobez, Resko i Węgorzyno, którzy skolonizowali tereny nad Regą. W związku z tym na tym terenie zachowało się do dzisiejszych czasów wiele zabytków z tego okresu. Niestety większość z nich jest w katastrofalnym stanie, a ich przyszłość przedstawia się w czarnych kolorach.

W XVIII wieku oficjalnie powstały ziemskie powiaty szlachty pomorskiej: Borkische Kreis, a jego sąsiedztwie Ostenscher Kreis i Daberscher Kreis na pograniczu z Nowa Marchią (Brandenburgią). Pomorze po śmierci ostatniego księcia z rodu Gryfitów włączone zostało do Brandenburgii, a ta była współinicjatorem zjednoczonego Królestwa Prus. Borkowie, Ostenowie i Dewitzowie z Dobrej w 1815 r., wraz z likwidacją przez władze pruskie pańszczyzny, podporządkowali się rozporządzeniom administracyjnym państwa. Powstał powiat Regenwalde (Reski), obejmujący jeszcze miasto Płoty i okolice (należące wcześniej do Ostenów).

Po wybudowaniu pierwszej w powiecie linii kolejowej Stargard – Koszalin (1859 r.) stolicę powiatu przeniesiono, nie bez protestów Reska, do Łobza (1860 r.). Jednak powiat nadal zwał się Reski, miał wtedy 1191 km2 i należał do Rejencji Szczecińskiej. Po objęciu Ziem Odzyskanych przez polską administrację, powierzchnia okręgu-powiatu Ławiczka-Resko z siedzibą w Łobzie nie zmieniła się.

Dopiero w latach 1954-58 odłączono od powiatu łobeskiego rejon płotowski, a powierzchnia zmniejszyła się do 949 km2. W takim kształcie dotrwał do 1975 r., gdy zlikwidowano ten poziom administracji.

Większosć zabytków została zdewastowana i rozkradziona zaraz po 1945 roku. Część z nich zachowała się do dzisiaj i jest w prywatnych rękach. Sporo z nich znajduje się w rejestrach Konserwatora Zabytków. Te które przetrwały wymagają pilnych remontów, lub przynajmniej prac zabezpieczających. Niestety, większość obiektów znika bezpowrotnie w wyniku zaniedbania przez ich właścicieli.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Kraje. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *